Het werk in de Senaat Stemrecht in het buitenland

Sinds 2002 kunnen Belgen die in het buitenland verblijven stemmen voor de federale verkiezingen. Daar wordt ook goed gebruik van gemaakt: de eerste keer kon dit in 2003, en stemden 115.000 Belgische ‘expats’. Dat aantal steeg steeds meer naarmate de mogelijkheid bekender werd, tot een record in mei 2019 met 180.000 stemmen. De wil van de Belg om vanuit het buitenland te wegen op de verkiezingen is duidelijk. Een goede zaak dus!

Wat ik dan weer niet logisch vind is dat Belgen enkel kunnen stemmen voor de Kamer en voor het Europees Parlement en niet voor de regionale parlementen. Dat is ten eerste absurd omdat er ook op die niveaus bevoegdheden zijn die buitenlandse Belgen belangrijk vinden. Zo kunnen bijvoorbeeld beslissingen binnen de Vlaamse besluitvorming op vlak van onderwijs, cultuur, buitenlandse handel of wetenschappen een rechtstreekse invloed hebben op Vlamingen in het buitenland. Nog concreter beslist de Vlaamse Regering bijvoorbeeld over investeringen in het Nederlandstalig onderwijs in het buitenland. Daarenboven geeft deze situatie onterecht de indruk dat federale verkiezingen belangrijker en de deelstaatparlementen dus onbelangrijker zouden zijn. Dat moet rechtgezet worden.

Vanuit mijn positie als senator heb ik dit samen met collega Rik Daems aangekaart in de Senaat via een voorstel van bijzondere wet. Inderdaad, de Senaat, kent u deze instelling nog? Vanuit het Vlaams Parlement werd ik voor de Open VLD aangesteld als senator (onbezoldigd, voor alle duidelijkheid), maar sinds de laatste staatshervorming zijn de bevoegdheden van de Senaat stevig ingeperkt. Nu, wat mij betreft mag het hele ding afgeschaft worden, maar voor zolang het bestaat zal ik gebruik maken van de mogelijkheden die ik er heb. Zo heb ik ook deze problematiek van stemrecht in het buitenland op de federale politieke agenda kunnen zetten.

Terug naar nieuwsbrief